Met enkele maanden uitstel vierden we op 22 april de pensionering van Patriek Delbaere, directeur OVSG.

Tijdens de viering mocht ik ook even het woord nemen:

Ter voorbereiding van deze dag, kreeg ik van Anne, die alles altijd in goede bannen leidt, de vraag hoe ik Patriek heb leren kennen.

Lang moest ik niet nadenken. De eerste ontmoeting was tijdens mijn eerste raad van bestuur van OVSG, toen nog in de gebouwen van Ravestein.

 Kom binnen, zet u, neemt u iets om te drinken? 

Hebt u het gemakkelijk gevonden? U komt wel van heel ver.

En zo was het ijs gebroken.

En zo voelde ik me onmiddellijk thuis in het huis van OVSG, het huis van Patriek.

Ik hou van metaforen en wil jullie graag even meenemen doorheen het mooie huis van OVSG, met zijn vele kleurrijke kamers, waar Patriek als directeur, als goede huisvader vele jaren aan het roer stond.

 

Onderwijs, een huis met vele kamers. In vele traditionele huiskamers hangt de spreuk: oost west, thuis best. Die zegswijze is bijna letterlijk op de buik of gevel van OVSG geschreven.  

Van De Panne tot Maaseik. Van zeer grote steden met veel grote scholen, tot zeer kleine landelijke gemeentes met kleine basisscholen: overal vind je scholen onder de vlag van OVSG.

En dat was ook de trots van Patriek.  259 gemeentes die school maken.

De gemeente maakt school.
De school maakt de gemeente.
Vele gemeenten maken de wereld.

 In dat OVSG-huis met vele kamers in verschillende kleuren, politieke kleuren in het bestuursorgaan en het dagelijks bestuur, daar wist Patriek de consensus te bewaren.

De huisregels waren dan ook steeds een goede leidraad voor de ganse organisatie:

 Verantwoordelijkheid nemen

Wederzijds respect en vertrouwen

Samenwerken vanuit verschillen

Voortdurend leren en ontwikkelen

Participerend burgerschap

 Mooie waarden die ook de basis vormen van de missie van OVSG.

Van een huis een thuis maken, dat wil elke goede huisvader.

Wellicht worden dan ook de woorden gezelligheid en luisteren naar elkaar naar voor geschoven, maar in elke thuis zijn er ook mensen nodig die knopen doorhakken, die soms ‘ns op tafel kloppen. Wie ooit aan tafel met Patriek zat, en dat hebben we allemaal, weet dat hij geen tafelspringer was, maar als het moest met een fluwelen handschoen op tafel kon kloppen.

 

 Zijn uitspraken bleven ook soms wel even plakken of deden ons allen zwijgen en reflecteren.

‘We leven te veel in de politieke waan van de dag en worden ­geleid door tegenstrijdigheden waarvan het onderwijs slachtoffer is.’

‘Leerkrachten zijn uitvoerders geworden, terwijl ze ambachtsmannen zouden moeten zijn.’

‘Door een soort verkeerd begrepen Vlaams centralisme moeten we nu zeggen: laat de school eens met rust. Kwaliteit krijg je niet door aan het gras te trekken, maar door het gras te laten groeien.’

‘Vlaanderen moet beseffen dat het motto ‘think global, act local’ in het onderwijs echt van belang is. Als je scholen, leerkrachten en directies niet voldoende vertrouwen, vrijheid en onafhankelijkheid geeft, dan zijn we verkeerd bezig. Nu is er voort­durend sprake van regulering in plaats van deregulering. Brussel ­bemoeilijkt de keuzes van de scholen door allerhande centrale regels en visies, die van bovenaf worden opgelegd, maar niet gedragen worden.’

Misschien moeten we allen soms es meer wat Patriek zijn, collega’s…

 

En ja, in een huis moet er soms ‘ns geveegd worden, zet je de meubels ‘ns op een andere plaats, moet er een lenteschoonmaak gehouden worden.

Ook dat wist Patriek (geen idee, Lydia, of hij de poetsproducten ook bij u thuis al heeft gevonden?),

Patriek heeft als algemeen directeur het OVSG verder uitgebouwd tot een performante, financieel gezonde organisatie.

Als eerste aanzet organiseerde hij een breed intern draagvlak hiervoor onder het thema ‘Krachten bundelen’. Op het einde van zijn professionele loopbaan werd ‘Krachten Bundelen’ verder uitgebouwd naar initiatieven rond OVSG 2.0 23: een verwijzing naar OVSG 2.0, 2023 en Ketenzorg om over de diensten heen de krachten te bundelen.

 Hij zette ook in op de professionalisering van zijn medewerkers.

 En soms is het huis te klein of ziet de eigenaar extra opportuniteiten qua samenwerking met andere partners. Zo ontpopte Patriek zich toch gedeeld leider van het co-housingproject Huis Madou.

De hordes werden genomen, corona zorgde voor wat extra uitdagingen, maar ondertussen is ook dat huis een thuis geworden.

 Ook daar zette Patriek de ramen en deuren open om OVSG op de radar te zetten en overal te laten horen hoe belangrijk het is dat onderwijs nabij kan georganiseerd worden.

 

De school is de enige poort waar iedereen doorheen stapt. Via die poort kun je als ­lokaal bestuur werken aan cultuur, sport, mobiliteit, inburgering, enzovoort … De school is ook de kanarie in de koolmijn. Dat laat een bestuur toe om te zien of er problemen zijn, bijvoorbeeld inzake armoede. Gemeentebesturen zorgen voor burgers van nul tot honderd jaar. Onderwijs, van tweeënhalf tot achttien jaar, staat toe om heel dicht bij de inwoners te staan.

Bewoners kennen het schoolbestuur, ze kunnen het rechtstreeks aanspreken en om de zes jaar verkiezen. Zo goed als iedereen, jong of oud, heeft iets met onderwijs te maken: als leerling of cursist, als leraar of werknemer, als buur, als ouder of grootouder …

Daarom is een school, een academie of een centrum voor een lokale gemeenschap veel meer dan een school. De school is het kloppend hart van de buurt. Bewoners van alle leeftijden ontmoeten er elkaar. Jong en oud ontplooit er zijn talenten. Zo groeit een school uit tot een echte brede school.

 En zo hing Patriek de eigen vlag en wimpel aan het huis van OVSG en verwachtte hij van elke medewerker om te denken vanuit de OVSG-bril (niet enkel de eigen dienst of afdeling);  waar de leden (besturen, directies en schoolteams) voorop staan.

 Patriek was een ambassadeur als geen ander voor OVSG: grensverleggend ook met Nederlandse collega’s.

 Patriek, je hangt je pet van OVSG nu aan de haak. 

Maar het huis blijft open staan voor jou.  Zoals mijn grootmoeder altijd zei: je weet de sleutel liggen. Je bent altijd welkom.

Zo zal het huis van OVSG, mijn zijn vele kamers ook altijd voor jou openstaan.

Dank je wel voor alles! Het ga je heel goed.