Een op de vier leerkrachten is geneigd om van school te veranderen door het woon-werkverkeer. Dat blijkt woensdag uit een enquête van de onderwijzersvakbond COV. De pendelkosten kunnen voor veel leerkrachten hoog oplopen.
Cd&v wijst op het belang van een stevig lerarenloopbaanpact, een plan om op lange termijn de lerarenloopbaan aantrekkelijker te maken en zo het lerarentekort te helpen oplossen. “Het verloningspakket in de privésector bestaat meestal – naast een ‘basiswedde’ – uit een aantal extralegale voordelen. Die extralegale voordelen hebben leerkrachten niet en dat moet in de toekomst anders. Daarom pleit onze partij al geruime tijd voor stevig sociaal overleg om ook gepersonaliseerde voordelen bovenop het loon mogelijk te maken in de onderwijssector”, duidt cd&v-onderwijsexperte en Vlaams parlementslid Loes Vandromme uit.
“Leerkrachten die met de auto naar school komen draaien volledig zélf op voor de daarbij horende kosten, inclusief een parkeerabonnement. Die kosten kunnen erg hoog oplopen. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat 1 op 4 leerkrachten geneigd is om van school te veranderen omwille van woon-werkverkeer. Voor scholen in grotere steden met specifieke mobiliteitsuitdagingen is dit stilaan onhoudbaar aan het worden”, aldus Vandromme. “In heel wat andere sectoren is zo een situatie ondenkbaar en wordt er rekening gehouden met de lokale context. In het onderwijs is alles zeer centraal gestuurd en liggen veel zaken vast gebetonneerd. Het is niet mogelijk om een HR-beleid op te zetten op basis van de noden van de stad, regio of context waarin de school zicht bevindt. Dat moet anders: schoolbesturen en schooldirecteur moeten personeelsafspraken kunnen maken afgestemd op de lokale context. Het lerarenkorps in Antwerpen heeft andere noden dan bijvoorbeeld het lerarenkorps in De Panne. Niet elke school beschikt over een parking of is dicht bij een station of bushalte gelegen. Dat daarmee geen rekening kan gehouden worden, individueel per school bekeken, is in andere sectoren moeilijk denkbaar.”
Vandromme pleit daarom al langer voor een groter plan, waarbij de ganse loopbaan van de leraar onder de loep wordt genomen en waarover met alle onderwijsactoren goed onderhandeld wordt. "Dat is simpelweg een vorm van respect voor onze leerkrachten. Met wat schouderknopjes alleen gaan we het lerarentekort niet aanpakken, leerkrachten vragen om een professionele behandeling. Leerkrachten mogen niet de kneusjes van de arbeidsmarkt worden”, besluit het parlementslid.
