De grote meerderheid van leerkrachten (85 procent) vindt dat leerlingen opnieuw meer met pen en papier moeten schrijven. Dat blijkt onlangs uit een bevraging van Teacher Tapp Vlaanderen.
Daarnaast lazen we een open brief waarin de schrijvers pleiten voor een heropwaardering van pen en papier op school. Die brief werd geschreven in het kader van de Dag van de Geletterdheid.
De laatste jaren zie ik steeds vaker dat twee kampen tegen elkaar worden opgezet.
Dat de nuance in het verhaal soms wordt vermeden, omdat het duidelijkere, klare taal zou zijn. Pen en papier tegen de laptop. Kennis tegen vaardigheden. Vraag is wie daarbij gebaat is? De burger of de politiek? Of geen van beiden?
Ik ben een boekjesmadam. Niets fijner om de eerste woorden te schrijven op het eerste blad van een nieuw schriftje. Als cadeautip voor onder de kerstboom of bij een nieuw levensjaar geef ik vaak “schrijfgerief of nieuwe pen” als tip mee. Mijn pennenzak zit standaard in mijn handtas.
En tegelijk was ik de eerste in mijn omgeving met een smartphone en is dit het eerste en laatste wat ik vastpak op een dag. Omdat het in mijn drukke agenda een grote hulp is om alles gemanaged te krijgen.
Als schepen merk ik dat steeds meer inwoners de digitale trein gemist hebben of hem missen. De kloof tussen wie weet hoe ICT je kan versterken en tussen wie als leek de boot mist, wordt altijd maar groter.
Het schrappen van het aanleren van digitale vaardigheden in ons onderwijs is jongeren dwingen tot kamikaze, is ze ongewapend de wijde wereld insturen.
In de vorige legislatuur kreeg elke leerling een laptop. Vandaag betalen ouders tot 800 euro voor de laptop van hun zoon of dochter. Vanaf volgend schooljaar worden er limieten gezet op de kostprijs die kan doorgerekend worden aan ouders. Helaas voedt deze manier van werken alleen maar de zwart-wit stelling dat we terug naar pen en papier moeten. Terwijl het over het fundamentele moet gaan: wat moeten onze leerlingen kunnen en kennen.
Of het nu op papier is of op de laptop, ik hou er ook van om te spelen met woorden, om te blijven hangen bij mooie zinnen in boeken, om me af en toe te verliezen in poëzie.
Onderwijs moet zorgen dat elk kind vlinders in de buik krijgt van taal, dat elk kind goed kan lezen en schrijven én moet elk kind voorbereiden op de toekomst, die meer dan ooit digitaal zal zijn. Dat moet de focus zijn, veeleer dan twee kampen op te zetten of een polariserend verhaal te brengen dat tot niets dient.